چند شب پیش تا چند قدمی مرگ پیش رفتم ، یعنی احساس کردم که چقدر راحت میشه مُرد ، و یه لحظه جناب عزرائیل رو دیدم که از جلوم رد شد اما بعد که دقت کردم دیدم نه ، داداشم محمد بود! هلو رو همه میشناسیم ، البته منظورم اون هلو نیست (وزیر بهـــداشت اسبق! ) منظورم میوه ی هلو هست ، چند شب پیش همین هلو داشت منو به قتل میرسوند ، الان میگم چطوری ...

همون شبی که نقشه ی قتل هلو به فرجام نرسید مهمون داشتیم ، خب بابای ما هم از دنیا بی خبر در کنار سایر میوه ها ، هلو هم گرفته بود ، خداییش بی خودی نیست به این میوه میگن هلو چون واقعا هلویه ، خوشگل و تپل و خوشرنگ و صد البته خوشمزه ، خب از اونجایی که من خودمو میشناختم که با خوردن چند قلم میوه و از جمله هلو دچار حساسیت میشم از خوردنش صرف نظر کردم ، اما باور کنید همش تقصیر این زن دایی ما بود ، نشسته بود بغل دست من میوه میخورد بعد هی به منم میداد ، خب اینجا بود که چشم باز کردم دیدم ای دل غافل یه دونه هلو رو در کنار سایر اقلام میوه داد ما خوردیم ، به همین سادگی ، بعد یه نیم ساعت دیدم چیزیم نشد شیکمو بازی درآووردم یه هلو برداشتم که البته نصفشو دادم پرپر (دخترخالم) خورد ...

آقا تا وقتی مهمونامون بودن حالم خوب بود اما بعد که رفتن ، دیدم بدنم داره مشکوک کار میکنه ، اولش یه خورده تپش قلب داشتم اما خودمو زدم به در بی خیالی که نه بابا حالم خیلی هم خوبه اما دیدم تلقین هم فایده نداره ، هلو کار خودشو کرده و من دچار حساسیت از نوع حاد شدم ، جونم براتون بگه به ترتیب علائم وحشتناک مرگ ظاهر شدن ، عطسه ، خارش گلو ، آبریزش بینی در حد تیم ملی که البته بعدش به مسدود شدن هر دو فاز بینی منجر شد (چندش هم خودتی!) ، صورتمم داغ شده بود و خلاصه عالمی داشتیم ، اهان صدامم که دیگه نگو و نپرس ، اصلا درنمیومد اگرم میومد همه میزدن زیر خنده ... (البته کاملا نا خود آگاه!)

تازه از شانس مبارک من هیچ نوع داروی ضد حساسیتی هم توی خونه نداشتیم ، اولش بابام گفت پاشو بریم اورژانس ، ولی من گفتم نه نمیخواد یه چند ساعتی بگذره حالم خوب میشه ، اما یه نیم ساعت که گذشت حس کردم تنها روزنه ی تنفسم که از طریق دهنم بود داره بسته میشه ، به مامانم گفتم مامان من که دارم خفه میشم تو رو خدا یه کاری کن ...

حالا شما میتونید من و مامان و بابام رو توی ماشین تصور کنید که داریم میریم سمت داروخونه تا برای من قرص و شربت بگیرن ، خلاصه توی ماشین شربت رو خوردم تا ببینم حالم خوب میشه یا نه که اگه نه بریم اورژانس ، آقا جونم براتون بگه کارمون به بیمارستان کشید ، البته حالم خیلی بهتر بود ، ولی رفتیم اورژانس ، حالا منم این وسط ذوق کردم که بهم میگن بیمار اورژانسی ، آخه تا حالا نبودم ... (خدا قسمت کنه شما هم این حال بیمار اورژانسی بودنو تجربه کنید!)

رفتم نشستم روی صندلی های سالن انتظار تا نوبت ویزیتم بشه ، بعد همین جوری برای خودم فیلم سینمایی شبکه ی دو رو بدون صدا نگاه میکردم ، اونم ساعت 12 و نیم شب ، بعد گه گاهی هر کسی که از جلو رد میشد ، نگاهش میکردم تا ببینم چرا اومده اورژانس ، واسه یه نفر هم تشخیص آنفولانزای خوکی دادم که بعد فهمیدم همراه مریض بوده!

بعد بابام صدام کرد که بیا نوبتت شد ، با مامانم رفتم داخل اتاق خانم دکتر ، تازه فکر کن من با اون صدای خنده دار و صد البته نکره ی نتراشیده باید برای دکتر بیچاره توضیح میدادم که چمه؟ بعد همین جوری شروع کردم به صحبت کردم اما فک نکنم چیزی فهمید! اما چون مامانم گفت هلو (ای تو اون روحش) خورده و حساسیت داشته اینجوری شده ، خود خانم دکتر برام نسخه پیچید و گفت دو تا آمپول ضد حساسیت نوشتم که باید بزنی .......................... !؟

بیرون از اناق دکتر و به سمت قسمت تزریقات اورژانس به همراه مامان و بابا:

من: چند تا آمپول بود مامان ... ؟

مامان: دو تا ...

بابا: آمپولا رو که بزنی میفهمی دیگه نباید لب به چیزی بزنی که بهش حساسیت داری  ...

من: مامان یکی هم بسه مگه نه؟ ، آخه من حالم از اون موقع خیلی بهتره ، فقط دماغم کیپه!

بابا: از آمپول میترسی؟ خجالت بکش!

قسمت تزریقات: (آمپول زن معلوم نیست کجاست؟ و ما منتظریم!)

من در حال فکر کردن به این قضیه هستم که شاید از جمله ی افتخاراتم توی این سه چهار سال اخیر این بوده که تزریق عضلانی نداشتم و خیلی مواظب خودم بودم تا مریض نشم اما این افتخار هم اکنون در معرض نابودی محض قرار گرفته من باید کاری کنم که این افتخار از دستم نره ..................

بابا: معلوم نیست این پرستاره کجاست ... ؟

مامان: حالت بهتره سها ... ؟

من: (در فکر سود استفاده از موقعیت) آره حالم خیلی بهترم ، تنها مشکلم الان دماغمه ... (در همین حین به طرز معجزا آسایی دماغم باز شد ...)

من: مامان دیگه مشکلی ندارم ، الان حالم کاملا خوبه ، ببینید والدین عزیز این آمپولا برای اون موقعی بود که من داشتم خفه میشدم نه الان که حالم خوب شده ، این آمپولا رو هم میذارم وقتی یه هلوی دیگه خوردم میزنم ...

(هنگام نطق گیرایی که بنده میکردم مامان و بابام با لبخند ملیحی من رو همراهی میکردن ...)

من: خب یه چیزی بگید ، تازه این آمپولا برای بعضیا حساسیت مجدد میاره ، ممکنه منم به آین آمپولا حساسیت داشته باشم اون موقع میمیرماااااااااااا ...

بابا: (در این هنگام سکوت را میشکند و میگوید) آمپولا رو بزنی بهتر میشی ...

مامان: (خطاب به بابا) نه مثل اینکه حالش بهتره ، ببین قیافه ش خوب شده ...

من: آره بیایین بریم تا این پرستاره نیومده ، اصلا چه معنی میده آدم بره الکی الکی روی اون تخت کزایی وارونه دراز بکشه و طی عملیات قبیحی (!) منتظر آمپول خوردن بشه ...

من و بابا و مامان در حال بیرون آمدن از اورژانس

حالا رسیدیم خونه بابام شیطون شده داره برای جماعت برادر و خوهرام تعریف میکنه که سها از آمپول ترسیده و از اورژانس جیم زدیم ، اونا هم که بی جنبه هی دارن به من میخندن ، اما من سربلند از اینکه هنوز افتخارم رو از دست ندادم ....................

پی.نوشت1: میدونید قسمت جالب ماجرا کجا بود ، اینجاش که وقتی اومدم خونه ، آبجی و داداش کوچیکم بهم میگن اگه تو میمردی چی میشد ... ؟!

پی.نوشت2: خواهر بزرگم اومده میگه میدونی اگه میمردی چی میشد؟ میگم نه چی میشد؟ میگه هیچی باید ماه رمضونی با زبون روزه ، مهمون داری میکردیم و تو این گرما میرفتیم سر مزار و همش لباس سیاه میپوشیدیم و دیگه آسایش و آرامش تا یه مدتی از زندگی مون بیرون میرفت ...

پی.نوشت3: میگم هوا چقدر خوب شده ، داره پاییز میاد ، بوی بارون و نم خاک و هوای ابری!

پی.نوشت4: به دوستای گلمم که به جرگه ی دانشجوها پیوستن از صمیم قلب تبریک و همچین تسلیت عرض میکنم ...

پی.نوشت5: بنا به پرسش بعضی از دوستان مبنی بر اینکه اون خانوم کوچولو که عکسشو گذاشتی کیه؟ باید عرض کنم دختر خالمه و اسمش یلـــــــدا س ...

پی.نوشت6: میگم اینقدر هلو هلو کردم اشتباهی فیلترم نکنن ... ؟!